شبکه بهداشت و درمان شهرستان مرودشت
نقش پریبیوتیکها و پروبیوتیکها در ارتقای سیستم ایمنی بدن «فاز پیش از بحران»

سلامت سیستم ایمنی بدن پیوندی ناگسستنی با تعادل «میکروبیوم روده» دارد. پروبیوتیکها به عنوان باکتریهای زنده و مفید، با اشغال جایگاههای اتصال در دیواره روده، سدی فیزیکی در برابر نفوذ پاتوژنها ایجاد کرده و با ترشح اسیدهای چرب کوتاه زنجیر (مانند بوتیرات)، التهاب سیستمیک را کاهش میدهند.
این ریزموجودات با القای ترشح ایمونوگلوبولین A و فعالسازی ماکروفاژها، پاسخ ایمنی مخاطی را در برابر عفونتهای ویروسی و تنفسی تا ۲۷ درصد تقویت میکنند
در کنار آنها، پریبیوتیکها (ترکیباتی نظیر اینولین موجود در سیر، پیاز و غلات کامل) به عنوان سوخت اختصاصی باکتریهای مفید عمل کرده و با تحریک رشد گونههای «لاکتوباسیلوس» و «بیفیدوباکتریوم»، پایداری این اکوسیستم دفاعی را تضمین میکنند.
در فاز آمادگی قبل از بحران، مدیریت استرس و مصرف روزانه فیبر (حداقل ۳۰ گرم) برای حفظ محور «روده-مغز» ضروری است؛ چرا که تعدیل سیتوکینهای التهابی توسط پروبیوتیکها، نهتنها ایمنی جسمی، بلکه تابآوری روانی و کاهش اضطراب را نیز در شرایط اضطراری به دنبال دارد.
اصلاح سبد غذایی با جایگزینی محصولات تخمیری (ماست، کفیر و نان خمیرترش) و منابع گیاهی، ارزانترین و مؤثرترین راهبرد غیرفعال برای افزایش سطح آمادگی بیولوژیک جامعه در مواجهه با تهدیدات سلامت است.
منابع پروبیوتیک:مصرف روزانه لبنیات تخمیری (دوغ و ماست پروبیوتیک).- منابع پریبیوتیک:تمرکز بر مصرف حبوبات، موز، کلم و سبزیجات ریشهای.- هدف: ایجاد «ذخیره ایمنی» پایدار پیش از وقوع هرگونه بحران احتمالی.
نظر دهید